De Vereniging Zakelijke Rijders (VZR) heeft een brandbrief gestuurd naar staatssecretaris van Financiën Eddy van Eerenberg. De kern van de zaak? Een fiscale maatregel die per 1 januari 2027 ingaat, dreigt de loopbaanvrijheid van leaserijders te belemmeren.
VZR slaat hiermee wat ons betreft de spijker op zijn kop. De leaseauto dreigt zo een handboei te worden bij een overstap naar een andere werkgever.
Het kabinet wil per 1 januari 2027 een zogenaamde pseudo-eindheffing invoeren voor leaseauto’s met een CO₂-uitstoot. Het gaat om een heffing van 12% van de cataloguswaarde.
In eerdere blogs schreven we al over wat deze pseudo-eindheffing inhoudt en wat dit voor werkgevers kan betekenen. In deze blog kijken we naar een ander gevolg: wat gebeurt er als een werknemer na 31 december 2026 van baan wisselt en zijn huidige niet-elektrische leaseauto wil meenemen naar de nieuwe werkgever?
Daar ontstaat het probleem. Onder de nieuwe regels vervalt op dat moment de overgangsregeling. Voor de nieuwe werkgever wordt exact dezelfde auto daardoor plotseling duurder.
Afhankelijk van de cataloguswaarde kan dat zomaar oplopen tot honderden euro’s per maand. Bij een auto van € 30.000,- gaat het bijvoorbeeld om € 300,- per maand.
Omdat een nieuwe werkgever die extra kosten logischerwijs vaak niet zal willen dragen, kan de auto mogelijk niet worden meegenomen. Het gevolg is dat het lopende leasecontract achterblijft bij de oude werkgever. En dat contract moet dan mogelijk vroegtijdig worden afgekocht.
In veel autoregelingen is vastgelegd dat afkoopkosten geheel of gedeeltelijk voor rekening van de leaserijder komen. Zo kan een overstap naar een nieuwe werkgever zomaar kostbaar worden voor de werknemer. Dat kan vervolgens als een drempel worden ervaren om de overstap daadwerkelijk te maken.
Hoewel de overheid stelt dat de pseudo-eindheffing formeel niet op de werknemer mag worden verhaald, krijgt de leaserijder via deze route mogelijk tóch een deel van de rekening gepresenteerd.
Dit fiscale plan creëert daarmee een ongezonde drempel. Werknemers met een leaseauto bedenken zich mogelijk wel twee keer voordat ze een nieuwe stap in hun carrière zetten.
Een overstap kan de werknemer immers geld kosten. Of de auto wordt simpelweg te duur voor de nieuwe werkgever. Zo kan je dus stellen dat de pseudo-eindheffing in de praktijk een serieuze belemmering kan worden voor de loopbaanvrijheid van werknemers.
Wij steunen daarom de oproep van de VZR voor een uitzonderingsbepaling. Geef werknemers die van baan wisselen simpelweg het recht om hun lopende leasecontract uit te dienen bij de nieuwe werkgever, zonder dat de pseudo-eindheffing direct effect heeft. Zo houden we de arbeidsmarkt flexibel en beschermen we werknemers tegen onbedoelde kosten.
Dit probleem kan je als werkgever niet volledig oplossen. Daarvoor zijn we afhankelijk van de keuzes die de overheid maakt. Maar je kunt je er wél op voorbereiden. Het belangrijkste is dat je autoregeling helder beschrijft wat er gebeurt als een werknemer uit dienst gaat. Zeker als er nog een lopend leasecontract is.
Wie betaalt welke kosten? Mag de auto worden overgenomen? Wat gebeurt er als dat niet kan? En wanneer mag of moet een auto opnieuw worden ingezet binnen de organisatie?
Juist dat laatste wordt belangrijker. Als een vertrekkende medewerker zijn niet-elektrische leaseauto niet kan meenemen naar een nieuwe werkgever, dan is herinzet binnen de eigen organisatie vaak het enige kosteloze alternatief. Dat moet dan wel goed geregeld zijn. Daarbij kun je denken aan twee praktische afspraken:
Spreek af dat een nieuwe medewerker tijdelijk een stilstaande leaseauto accepteert, totdat de volgende nieuwe collega start. De auto kan dan weer worden doorgegeven.
Spreek af dat een medewerker met een leaseauto waarvan het contract binnen korte tijd afloopt, of waarvan de einddatum al is bereikt, op verzoek van de werkgever overstapt naar een stilstaande leaseauto. De vrijgekomen auto kan dan veelal kosteloos worden ingeleverd bij de leasemaatschappij.
Met deze twee maatregelen vergroot je de kans dat een lopend leasecontract kan worden uitgereden. En voorkom je dat een contract onnodig vroegtijdig moet worden afgekocht. Daarmee verklein je ook de kans dat de vertrekkende medewerker met afkoopkosten wordt geconfronteerd.
Dat betekent overigens niet dat een vertrekkende medewerker de auto altijd zonder gevolgen kan achterlaten. Zorg er daarom voor dat afspraken hierover duidelijk en zorgvuldig in de autoregeling zijn vastgelegd.
Een goede autoregeling voorkomt in dit soort situaties veel discussie. Niet omdat je elk risico kunt wegnemen. Maar wel omdat iedereen vooraf weet waar hij aan toe is.
Wil je weten of jouw autoregeling hier goed op voorbereid is? We kijken graag met je mee.
